1995 yılında Violet Wilburn ve Charles Wilburn, Jacksonville Texas dışında yer alan küçük bir kırsal yerleşkede dünya evine girdiler. Baba Charles’ın çocukluk hayali olan tamirhane atölyesi "Rusty Wrench", çiftin mütevazı hayatlarını sürdürmelerini sağlayan yegâne gelir kaynağıydı. Violet, daha çok çocuklarının eğitimiyle ilgilenirken, Charles atölyesinde çalışarak hem geçimi sağlıyor hem de oğullarına tutkuyla bağlı olduğu dünyayı aktarıyordu. İlk oğulları Floyd, 2001 yılında doğdu. Sessiz bir çocuktu. İki yıl sonra ise Violet, hiç planlamamışken yeniden hamile kaldı. Bu beklenmedik çocuğa "Chester" adını verdiler. Chester, doğduğu andan itibaren ailesine bambaşka bir denge getirdi. Meraklı bakışları, narin yapısı ve erken yaşta kitaplara duyduğu ilgi, onu abisinden farklı bir yola çekiyor gibiydi. Ancak kader, onları farklılaştırmaktan ziyade birbirlerine daha da bağladı. Çocuklukları boyunca her günlerini Rusty Wrench’in yağ kokan zemininde geçirdiler. Chester, genellikle babasının verdiği kullanım kılavuzlarını incelerken, Floyd daha çok ellerini yağlayarak vidalarla uğraşmayı seviyordu. İkisi bir bütün gibiydi; biri akıl, diğeri güçtü. Kardeşlerin hayatı, ergenlik çağlarına kadar dış dünyadan kısmen uzak, sade ama güvenli bir şekilde ilerliyordu.

​

Teksas güneşinin yakıcı etkisi, Rusty Wrench’in teneke çatısını adeta eritirken, içeride iki kardeş yine uğraş içerisindeydi. 1978 model, paslı bir Yamaha DT100, babaları Charles tarafından hurdalıktan kurtarılmıştı. Floyd motoru sökmüş, Chester ise motora ait kılavuzu okuyarak abisine yardımcı oluyordu. “Karbüratörü sökmelisin önce.” dedi Chester, ince bir dikkatle. “Biliyorum!” dedi Floyd ters bir sesle ama yüzünde sinirden çok oyunbaz bir gülümseme vardı. Chester’ın çok bilmiş tavrı Floyd’u zaman zaman rahatsız etse de, aralarında ince ama derin bir bağ vardı. Ama her şey bir sonbahar günü değişti. Chester, lisedeki dersinden çıkıp eve vardığında her zamanki gibi kamyonetin sürücü koltuğundan inmiş, atölyeye koşmuştu.

​

​

​

​

Ev sessizdi, annesi Violet muhtemelen komşularına gitmişti, Floyd’un ise okulla ilgili bir işi vardı. Atölyeye girdiğinde garip bir sessizlik karşıladı onu. Radyo kapalıydı. Aletler dağınık, çalışma masası yarım kalmış işler içindeydi. Chester sesinde anlaşılabilir bir kırıklık ile “Baba?” diye seslendi. Hiçbir yanıt alamadı. İçeri ilerlediğinde, gözlerine inanamadı. Babası Charles, eski bir Chevy'nin altında hareketsiz yatıyordu. Aracı havada tutması gereken lift çökmüş ve Charles'ı kıstırmıştı. Chester ne kadar uğraştıysa da onu kurtaramadı. Lift sistemi arızalanmış, krikolar çökmüş, yalnızca babasının elleri hareket ediyordu. Sonrasında… o da durdu.

​

​